anîn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

anîn (lêkera gerguhêz)
Raya dema niha: –în–
RP.
Niha
ez tînim
tu tînî
ew tîne
em, hûn, ew tînin
Fermanî Yekjimar bîne
Pirjimar bînin
Raya dema borî: –anî–
RP.
Boriya
sade
min anî
te anî
wê/wî anî
me, we, wan anî
Formên din:1rightarrow.png Tewandin:anîn

lêkera xwerû, gerguhêz

Telafûz[biguherîne]

Wate[biguherîne]

  1. Tiştek yan kesek ji derek dûrtir gihandin derek nêzîktir, li gel kesekê/î yan tiştekê/î hatin, bi kesekê/î yan tiştekê/î re hatin.
    • Ji kerema xwe, bo min perdaqek avê bîne.
    • Hevalên xwe jî li gel xwe bînin.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Min li ser bedrê munîr mektûb diye neqşê sewad
Ser bi yek anî du nûnan xettê reyhanî du sad
Hadirî min secde bir lew xerqê xwînê bû fu'ad
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Biwêj[biguherîne]

  • anîn dinyayê:
  • anîn holê:
  • anîn serê kesekê/î:
  • anîn ûştewîştê:
  • bi kar anîn

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

  • [-în-]
  • [-ên-]
  • [-hên-]

Dijwate[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Ji peyvek arî anku îranî ya ku herwiha serekaniya hênan ya soranî, ardene ya zazakî, averden ya farisî, biyarden ya mezenderanî. Bi pehlewî âwurden bû, bi avestayî âberten, bi soranî û kurmancî -awr- ji -an-ê diguhere, bi zazakî wek -ar- dimîne. dişe peyv bi xwe "handin" bûbe, ji +-andin.

pehlewî: ā-n'y ("anîn, raber kirin ")
sogdî: ā-ny ("anîn, raber kirin ")
kurmancî: ā-nīn
soranî: ’’’hê’’’-nan ("arden, rayberê kerden")
zazakî: ard-ene ("anîn, raber kirin) alfabeya arî
sanskrîtî: nay- ("raber kirin")
hîtîtî: nai- ("raber kirin")

Çavkanî: Cheung p.278, Watkins p.57, Etymonline | Pokorny: 760

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]