pêşgir

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: pêş·gir

Navdêr

pêşgir m

1. (rêzimanî) Ew peyv yan peyvik yên dikevin pêşiya hin peyvan û peyvên nû jê tên çêkirin yan jî fonksiyonên nû didin peyvê.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina pêşgir

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	pêşgir	pêşgir
Îzafe	pêşgira	pêşgirên
Çemandî	pêşgirê	pêşgiran
Nîşandera çem.	wê pêşgirê	wan pêşgiran
Bangkirin	pêşgirê	pêşgirino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	pêşgirek	pêşgirin
Îzafe	pêşgireke	pêşgirine
Çemandî	pêşgirekê	pêşgirinan

Hevmane

• pêşbendik
• pêşgirek
• pêşgirk

Dijmane

• paşbendik
• paşgir
• paşgirek
• paşgirk

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Lîsteya pêşbendikên kurdî

• a-
• bê-
• bi-
• di-
• î-
• na-
• ne-

Werger

• Almanî: Maßnahme → de mê
• Farisî: جلوگیری î, جلوگیری کننده
• Îngilîzî: prefix → en
• Norweciya bokmålî: prefiks → no, forstavelse
• Tirkî: önek → tr, engel → tr, önlem → tr, ^?peştamal → tr

(zimannasî)