Here naverokê

seyr

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]

Rengdêr

[biguhêre]

seyr

  1. Ecêb, sosret, nedîtî, mat, xerîb, ne edetî, ne asayî, ne normal, ne adî.
    Bûyerek seyr û sosret qewimiye.

Ji wêjeya klasîk

[biguhêre]
  • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:
    Wajigûn dewrê numa min çerx û bayê lewleban
    Kewkeban seyra muxalif girt û têkil kir hisab
    Vêk ketin Şems û Zuhel îro di birca 'Eqrebê

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

    Ji erebî سیر (seyr, “nêrîn, sêr kirin”), hevreha sêr; bi maneya ku tiştê ku li xwe dide sêrkirin. Bide ber zazakî temaşe, bi heman ramanê.

    Werger

    [biguhêre]
    [biguhêre]

    seyr cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

    seyr kirin
    1. Gerîn, hatin û çûn.
    2. Lê nerîn, temaşe kirin, çavên xwe lê gerandin.

    Etîmolojî

    [biguhêre]
      Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

    Werger

    [biguhêre]

    Anagram

    [biguhêre]