Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Girêdek[biguherîne]

  1. Peyvik e bo pevgirêdana du hevokên dijî hev.
    Ew dê biçe ez na.
    Ew ne kurd e kurdiyek xweş dizane.
    Ne yek du kes lazim in.
    Ez çûm min nedît.
    Min sê heb çêkirin, tu?
    Min sê heb çêkirin, te çend çêkirin?

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Dara ku enqa bête ser
    Belgek heye sih nebî
    Kî j'nTmetê dê dit xeber
    (Feqiyê Teyran ~1620)

Herwiha[biguherîne]

Hevmane[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji erebî لكن(lakin) > lêkin > ki/ku > lê. Bo hin nimûneyên din jî, ku "a"ya erebî di kurmancî de bûye "ê", binere: kitab > kitêb, hesab > hisêb, bela > belê... Bide ber yûnanî αλλά (allá), ûkraynî але (ale), sirboxirwatî ali, polonî ale.

Bi zaravayên din[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Daçek[biguherîne]

  1. li
  2. li
  3. li wan

Etîmolojî[biguherîne]

li +

Werger[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

  1. (avrabûn) Guhartoyeke lehî.

Soranî[biguherîne]

Daçek[biguherîne]

  1. (li wê / wî / wan)

Zazakî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

nêr

  1. qazan, beroş, qûşxan