xwe

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

Xwendin[biguherîne]

  • IPA: /ˈxwɛ/

1. cînavê vegerandî[biguherîne]

cînav

Wate[biguherîne]

  1. Her ew kes yan tişt.
    • Em xwe dîbinin. (Tişta em dibînin her em in.)
    • Ez bi xwe çûm. (Yê ku çû ez bûm.)
    • Te xwe kuşt! (Kesa/ê tu kuştî tu bûyî.)
    • Pênûsê xwe da min. (Pênûsê ku yê wî bû / ye, da min.)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Wî kirî ba ismê xwe ber saqî 'erş
Tu bi xufranê min ê bêçare, ah.
(Mewlûda Kurdî ~1470, Mela Hisênê Bateyî)

Herwiha[biguherîne]

Ji[biguherîne]

herwiha xo, xu, xwi, xa, xe, hevreha soranî خۆ (xo), û zazakî xo, farisî خود (xod), pehlewî xwet, avestayî xvet, sanskîtî स्वयं (sveyem), rûsî свой (svoy), latînî se, almanî sich, holendî zich, swêdî sig... hemû ji proto-hindûewropî *swé-.

Bikaranîn[biguherîne]

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • Kurmancî: xwe
    Reşwanî: xe (خوه)

Werger[biguherîne]

2. hoker[biguherîne]

Wate[biguherîne]

  1. heta jî

Bikaranîn[biguherîne]

Ev bikaranîne berbelav e di nava Dihokê da. Çe dibe li deverên din bes e.

Ji wêjeya dînî[biguherîne]

Werger[biguherîne]