înan

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search
Varyantê anîn'ê herî orijînal e
Bêx: avestayî âberten, pehlewî âwurden

Kurmancî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /iːˈnʌːn/
  • Jihevqetandin: înan

Lêker[biguherîne]

înan gerguhêz

  1. (devkî) anîn; tiştek yan kesek ji derek dûrtir gihandin derek nêzîktir; di gel kesekê/î yan tiştekê/î hatin; bi kesekê/î yan tiştekê/î re hatin
    • Ji kerema xwe, bo min perdaqek avê bîne.
    • Hevalên xwe jî li gel xwe bînin.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Qemer hat rast-i perwînan
Ji bo xemlê şemal înan
Me nêrgiz dîn di nesrînan
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Herwiha[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Dijwate[biguherîne]

Biwêj[biguherîne]

  • anîn dinyayê:
  • anîn holê:
  • anîn serê kesekê/î:
  • anîn ûştewîştê:
  • bi kar anîn

[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Etîmolojî[biguherîne]

Ji navgira anîn (-în-) çêbûye, peyvek arî anku îranî ya ku herwiha serekaniya hênan ya soranî, ardene ya zazakî, averden ya farisî, biyarden ya mezenderanî. Bi pehlewî âwurden bû, bi avesta âberten, bi soranî û kurmancî -awr- ji -an-ê diguhere, bi zazakî wek -ar- dimîne.

Peyvên jêçêbûyî[biguherîne]

  • kurmanciya rojavayî: înan
    • reşwî: înan (hilatî) ~ (w)înan (hin nimûne ji bo tewandina vê lêkerê: ez tînim; ez nînim (ez nayînim); min wîna (min îna); min nîna (min neyîna); wîne (bîne); mîne (meyîne); ê wîni (dê bînit); ê nîni (dê neyînit))

Werger[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî înan înan
Ravek înana înanên
Çemandî înanê înanan
Nîşandera çemandî înanê wan înanan
Bangkirin înanê înanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî înanek înanin
Îzafe înaneke înanine
Çemandî înanekê înaninan

înan

  1. Wateya vê peyvê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn wateya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

Binêre îman.

Zazakî[biguherîne]

Cînav[biguherîne]

înan

  1. wan
  2. pirjimar a tewandî