din

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

rengdêr
cînav

Wate[biguherîne]

  1. , dîtir, başqe,
    peyvikek rêzimanî ye bo diyarkirina ku tiştek zêde yan jî cuda ye
    • (rengdêr) Ew alîkariya bêmalan û hejarên din dike.
    • (rengdêr) Wan gelek kesên din jî li wir dîtin.
    • (rengdêr) Ez zû dibezim lê yên din paşve dimînin.
    • (cînav) Ev pirgirêkek e lê hê gelekên din jî mane.
    • (cînav) Çendî ji we bixwazim, hindî din ji xwe bipêm.
  2. ne ev, ne ew
    • Ev ne baş e, yek din bîne!
    • Wê biavêje, yek din rake.
  3. dubare, hê carekê
    • Carek din.
  4. yên mayî
    • Ez û tu û yên din dê li wir bin.
  5. dinya, alem

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Kesê canan bi can bînit di 'işqê wî ticaret kir
    Bi dînarê dinê zinhar da yarê xwe tu nefroşî
    Kesê Yûsif firotî wî di 'alem da xesaret kir
    (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Herwiha[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji zimanên îranî, hevrehên din yên kurdî , dîtir, tir, farisî ديگر (dîger), pehlewî detîger. diğer ya tirkî ji zimanên îranî hatiye wergirtin.

Bikaranîn[biguherîne]

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Inglîzî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • (pel)

Lêker[biguherîne]

din

  1. qîr û qîj kirin[1]

Çavkanî[biguherîne]

  1. Ferhenga Kurdî-Îngîlîzî ya Salah Sadallah

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

din

  1. dîn, bawerî
    • islam dini
      dînê îslamê