reh

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

1. parçeyên jêrîn yên riwekan[biguherîne]

rehên darekê

navdêr,

Wate[biguherîne]
  1. kok, rîş, ripî, riç, cille, parçeyên jêrîn yên riwekan (bi taybetî yên di bin axê ve)
  2. rih, demar, temar, pişkên dirêj yên leşî yên ku xwîn tê re dimeşe
  3. binyat, bingeh, serekanî, esil, esas:
    Ew ji koka xwe ve kurd in lê asîmîle bûne û êdî zimanê kurdî nizanin.
Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *wréh₂ds (reh), hevreha soranî ڕه‌گ / reg, farisî ریشه (rîşe), yûnaniya kevn ῥίζα (rihîza), latînî radix, fransî racine, inglîzî root û wort, swêdî rot û ört, albanî rrënjë. Ji heman rehî: rih / , rêv.

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • hewramî: [[]]
  • kurmancî: reh
  • soranî: reg, rêşe
  • zazakî: [[]]

Ji Wêjeya Klasîk[biguherîne]

Dê du siyeh sirmeyê çehvên xwe kit
Xakê rehê yarê seba her sebah
Toz û xubara seherê ber çimen
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

2. mûyên li gepên mêran[biguherîne]

navdêr

Binere: