reha

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: re·ha

Navdêr

Tewandina reha
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	reha	reha
Îzafe	rehaya	rehayên
Çemandî	rehayê	rehayan
Nîşandera çemandî	wê rehayê	wan rehayan
Bangkirin	rehayê	rehayino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rehayek	rehayin
Îzafe	rehayeke	rehayine
Çemandî	rehayekê	rehayinan

reha m

1. Rizgarî, xelasî, felat.
   • Mayîne di werteya belayê
     Min qesd e ko ez bidim rehayê
     Xel vedikujit agirî bi avê — (Ehmedê Xanî, Mem û Zîn, ~1692)

Jê

• reha bûn (lêker)
• reha kirin (lêker)
• rehabûn (navdêr)
• rehabûyî (rengdêr)
• rehakirin (navdêr)
• rehakirî (rengdêr)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Erebî: ^?مطلق → ar
• Tirkî: reha → tr

Rengdêr

reha

1. Diyare, aşkira.

Werger

• Îngilîzî: obvious → en, apparent → en

Tirkî

Navdêr

reha

1. rizgarî, xelasî, felat