serekanî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: se·re·ka·nî

Navdêr

serekanî m

1. Tişta/ê ku tiştek jê tê yan jê çêdibe.

   Hevmane: çavkanî, jêder, kanî, bingeh, serçawe, kok, esil, binyat, reh

   Serekaniya vî babetî ji kîve têt?

Tewandin

Tewandina serekanî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	serekanî	serekanî
Îzafe	serekaniya	serekaniyên
Çemandî	serekaniyê	serekaniyan
Nîşandera çem.	wê serekaniyê	wan serekaniyan
Bangkirin	serekaniyê	serekaniyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	serekaniyek	serekaniyin
Îzafe	serekaniyeke	serekaniyine
Çemandî	serekaniyekê	serekaniyinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: سەرەکانی

Formên alternatîv

• serekahnî
• serekehnî
• serkahnî
• serkanî
• serkehnî
• serokanî

Etîmolojî

Ji ser +‎ -e- +‎ kanî.

Werger

• Almanî: Anfang → de nêr, Beginn → de nêr, Ursprung → de nêr, ^?Ausgangspunkt → de m
• Erebî: مصدر → ar, مؤسس, منشأ, أصل, منبع
• Farisî: ذخایر → fa, سرچشمه → fa, منبع → fa
• Îngilîzî: originator → en, founder → en, fount → en, commencement → en, origin → en, source → en, ^?wellhead → en, ^?fontal → en, ^?headspring → en, ^?place of origin, ^?soudce → en, ^?spring-head
• Tirkî : başlangıç → tr, bidayet → tr, kaynak → tr, referans → tr, kurmaylık → tr, biblografya, pınar → tr

Anagram

• senakerî