serokanî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: se·ro·ka·nî

Navdêr

serokanî m

1. serkanî, çavî, serçavî, serçavk, cihderk, solîn

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: سه‌رۆكانی

Etîmolojî

ser + o + kanî

Werger

• Erebî: المرزبة, منبع
• Îngilîzî: originator → en, source → en
• Tirkî: kaynak → tr