can

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /d͡ʒɑːn/

Navdêr[biguherîne]

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî can can
Îzafe canê canên
Çemandî canî canan
Nîşandera çemandî canî wan canan
Bangkirin cano canino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî canek canin
Îzafe canekî canine
Çemandî canekî caninan

can nêr

  1. giyan, ruh, saxî, rih, jiyan, jîn, gan (2)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Biwêj[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevreha giyan û jiyan û zindî, ji proto-hindûewropî * gʷeiH₃w- (jîn)

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Rengdêr 1[biguherîne]

can

  1. giyan, ruha min, hêja, qurban, ez-heyran, birêz, rêzdar

Werger[biguherîne]

Rengdêr 2[biguherîne]

can

  1. (delal, spehî, rind, xweşik) Binere: ciwan

Inglîzî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • (pel)

Lêker[biguherîne]

Lêkera awarte
Dem Form
Rader  to can
Nihaya sade
 he, she, it  can
Boriya sade  could
Partîsîpa borî  could
Partîsîpa niha  −

can

  1. karîn, şiyan, kanîn, tiwanîn,
    hêz bo kirina tiştekê hebûn,
    taqet bo kirina tiştekê/î hebûn

Hevwate[biguherîne]

Dijwate[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

can

  1. kod, kodik, qutî, qotîk, teneke,
    amanê madenîderîgirtîxwarin tê de têt parastin.

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

can

  1. Can, gan, giyan.
  2. ruh
    • O canını sana feda eder.
      Ew canê xwe fedayî te dike.
  3. ruh
    • Sende hiç can yokmuş be.
Di te de qet can tune lo.
  1. Can.
    • Benle beraber dört canız.
      Tevî min em çar can in.
  2. Can.
    • Canım gezmek istiyor.
      Canê min gerê dixwaze.
  3. Can.
    • Hadi canlar, biraz çabuk olun.
      Hade canino, piçek sivik bin.
  4. ruh, şîrîn
    • Sen ne can çocuksun.
      Tu çi zarokekî mîna can î.