şiyan

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

şiyan

  1. karîn, kanîn, tiwanîn,
    hêz / taqet yan hinêr yan derfet / delîv yan zanîn hebûn bo kirina tiştekî

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Lêker:

-şê-

Ji[biguherîne]

hevreha soranî شيان (şيan) (şiyan: mimkin bûn), farisî شايستن  (şayesten: hêja bûn, hejî bûn, mimkin bûn), pehlewî û avestayî xşa-, sanskrîtî kşeyeti-, ji proto-hindûewropî *kşê- (zal bûn, serwer bûn) ku herwiha serekaniya van peyvan e jî: şah, şêr, şar, şehr.

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • Kurmancî: şiyan, karîn
  • Soranî: tiwan
  • Kurdiya başûr: şiyan
  • Lekî: [[]]
  • Hewramî: '
  • Zazakî: şayene

Werger[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şiyan  şiyan 
Îzafe şiyana  şiyanên 
Çemandî şiyanê  şiyanan 
Nîşandera çemandî   şiyanê  wan  şiyanan 
Bangkirin şiyanê  şiyanino 
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şiyanek  şiyanin 
Îzafe şiyaneke  şiyanine 
Çemandî şiyanekê  şiyaninan 

şiyan

  1. hêz, taqet, qewet

Werger[biguherîne]