şiyan

Ji Wîkîferheng
Here nagîvasyonê Here lêgerînê

Kurdî[biguhêre]

Bilêvkirin[biguhêre]

Lêker[biguhêre]

şiyan (gerguhêz)
Rehê dema niha -şê-
Rehê dema borî -şiya-
TEWANDINA LÊKERÊ

şiyan lêkera xwerû, gerguhêz

  1. (Badînî) karîn; hêz / taqet yan hinêr yan derfet / delîv yan zanîn hebûn bo kirina tiştekî

Bi alfabeyên din[biguhêre]

[biguhêre]

Etîmolojî[biguhêre]

Hevreha soranî شیان(şiyan, mimkin bûn), farisî شایستن(şayesten, hêja bûn, hejî bûn, mimkin bûn), pehlewî û avestayî xşa-, sanskrîtî kşeyeti-, ji proto-hindûewropî *kşê- (zal bûn, serwer bûn) ku herwiha serekaniya van peyvan e jî: şah, şêr, şar, şehr.

Werger[biguhêre]

Navdêr[biguhêre]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şiyan şiyan
Îzafe şiyana şiyanên
Çemandî şiyanê şiyanan
Nîşandera çemandî şiyanê wan şiyanan
Bangkirin şiyanê şiyanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şiyanek şiyanin
Îzafe şiyaneke şiyanine
Çemandî şiyanekê şiyaninan

şiyan

  1. (fizîk, Badînî) Qabiliyeta karkirinê an veguhastina wizeyê.
  2. (Badînî) hêz, taqet, qewet

Werger[biguhêre]