şiyan

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /ʃɪˈjɑːn/
  • Jihevqetandin: şiy·an

Lêker[biguherîne]

şiyan

  1. karîn, kanîn, tiwanîn,
    hêz / taqet yan hinêr yan derfet / delîv yan zanîn hebûn bo kirina tiştekî

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Lêker:

-şê-

Ji[biguherîne]

hevreha soranî شيان (şيan) (şiyan: mimkin bûn), farisî شايستن (şayesten: hêja bûn, hejî bûn, mimkin bûn), pehlewî û avestayî xşa-, sanskrîtî kşeyeti-, ji proto-hindûewropî *kşê- (zal bûn, serwer bûn) ku herwiha serekaniya van peyvan e jî: şah, şêr, şar, şehr.

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • Kurmancî: şiyan, karîn
  • Soranî: tiwan
  • Kurdiya başûrî: şiyan
  • Lekî: [[]]
  • Hewramî: '
  • Zazakî: şayene

Werger[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şiyan şiyan
Îzafe şiyana şiyanên
Çemandî şiyanê şiyanan
Nîşandera çemandî şiyanê wan şiyanan
Bangkirin şiyanê şiyanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şiyanek şiyanin
Îzafe şiyaneke şiyanine
Çemandî şiyanekê şiyaninan

şiyan

  1. hêz, taqet, qewet

Werger[biguherîne]