canî

Kurmancî

Rengdêr

canî

1. giyanî, ruhî, rewanî, derûnî
2. psîkolojîk, psîkî^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Etîmolojî

Ji can +‎ -î

Werger

• Almanî: Fohlen → de m, ^?Füllen → de
• Farisî: جانی → fa, کره اسب, کره اسب
• Îngilîzî: colt → en, filly → en, foal → en, mare → en
• Tirkî: tay → tr, ^?canım, ^?cicim → tr, ^?nonoş → tr

Navdêr

canî cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. Guhartoyeke canîk (“Zaroka hespê ya ku nû ji dayik bûye an jî hîn ciwan e.”).

Mane

canî (cureyê rêzimanî?)

1. Guhartoyeke ciwanî (“ne kirêtî”).

Anagram

• Nacî