giyan

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

1. can, ruh[biguherîne]

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

can, ruh, rewan, rih

  1. di ol û dîn de diyarîya ku xweda dida mirov gava jidayîk dibe û ger mir ji laşê wê/wî derdikeve

Hevwate[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]
Ji[biguherîne]
avestayî: viiānayā (”giyan, ruh”)
pehlewî: gyān (”giyan, ruh”)
parsî: gyān (”giyan, ruh”)
farisî: ǰān (”giyan, ruh”)
xunsarkî: giyūn (”giyan, ruh”)
sîvendî: gān (”giyan, ruh”) ... alfabeya arî
kurmancî: cān, giyan (”giyan, ruh”)
soranî: giyān (”giyan, ruh”)
zazakî: gīyān (”giyan, ruh”)
sanskrîtî: ān ("nefes kêşan")
yewnanî: anemos ("ba")
latînî: animus ("nefes kêşan") ...
Çavkanî: Cheung p.161, Watkins p.4, Etymonline
[biguherîne]
Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Mi ji bihriyan pir naliyan şev tariyan ceng bû meyan
Wer kuştiyan ji wan yengiyan bi wan tiliyan xweş ke giyan
Kir şefqe mîr anîme bîr berdan mi tîr kirme esîr
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

2. çûn yan hatin ta cihekî[biguherîne]

Binere:

gihiştin