Here naverokê

giyan

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

giyan n

  1. can, ruh, rewan, rih
  2. di ol û dîn de diyarîya ku xweda dida mirov gava jidayîk dibe û ger mir ji laşê wê/wî derdikeve

Ji wêjeya klasîk

[biguhêre]
  • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:
    Mi ji bihriyan pir naliyan şev tariyan ceng bû meyan
    Wer kuştiyan ji wan yengiyan bi wan tiliyan xweş ke giyan
    Kir şefqe mîr anîme bîr berdan mi tîr kirme esîr

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina giyan
Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî giyan giyan
Îzafe giyanê giyanên
Çemandî giyanî giyanan
Nîşandera çem. giyanî wan giyanan
Bangkirin giyano giyanino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî giyanek giyanin
Îzafe giyanekî giyanine
Çemandî giyanekî giyaninan

Formên alternatîv

[biguhêre]

Hevmane

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]
avestayî: viiānayā (”giyan, ruh”)
pehlewî: gyān (”giyan, ruh”)
partî: gyān (”giyan, ruh”)
farisî: ǰān (”giyan, ruh”)
xunsarkî: giyūn (”giyan, ruh”)
sîvendî: gān (”giyan, ruh”) ... alfabeya arî
kurmancî: cān, giyan (”giyan, ruh”)
soranî: giyān (”giyan, ruh”)
zazakî: gīyān (”giyan, ruh”)
sanskrîtî: ān ("nefes kêşan")
yûnanî: anemos ("ba")
latînî: animus ("nefes kêşan") ...
Çavkanî:
  • Cheung, Johnny (2007), Etymological Dictionary of the Iranian Verb [Ferhenga Etîmolojiyê ya Fiîlên Îranî] (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series [Leiden Seriya Ferhengên Etîmolojiya Hindûewropî]; 2) (bi îngilîzî), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, rûpel 161
  • Watkins, Calvert (2007), The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots (bi îngilîzî), çapa 2an, Boston: Houghton Mifflin, rûpel 4
  • Etymonline. Online English Etymology Dictionary. <etymonline.com> by Douglas Harper.

Dûnde

[biguhêre]
  • Lîşana denî: גיאנא

Werger

[biguhêre]

Lêker

[biguhêre]

giyan negerguhêz (lêkera xwerû)

  1. Guhartoyeke gihiştin.

Anagram

[biguhêre]