ban

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

1. serê xanî[biguherîne]

Banên van avahiyan sor in.

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

  1. Banî, serban, seqf, rexê serîxanî.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Min dê 'elema kelamê mewzûn
'Alî bikira li banê gerdûn
Bîna ve rûha Melê Cizîrî
(Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji zimanên îranî, hevreha soranî بان (ban), farisî بان (ban: xanî), pehlewî ban, avestayî dimane- (bi ketina "di-" û guherîna M bi B. Maneya peyva kurdî ya niha kurtkirina peyva "serban"î ye anku "serê banî/xanî". Herwiha bide ber bin.

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

2. bilinggeh[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. Devera ji derdorên xwe bilindtir.

3. gazî, hawar, daxwaz[biguherîne]

navdêr,

Binere: bang

Inglîzî[biguherîne]

lêker

Wate[biguherîne]

  1. berbend kirin, qedexe kirin [1]

Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. (dîrok) Nasnavê ku di dema împeretoriya Osmanî de didan mîrên sancaxên Macaristan û Hirwatistanê û mîrekên biçûk.

Zazakî[biguherîne]

Wate[biguherîne]

  1. Ban, serê xanî, mal, xanî[2].

Çavkanî[biguherîne]