ban

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /bɑːn/
  • Jihevqetandin: ban

Navdêr 1[biguherîne]

Banên van avahiyan sor in.

ban nêr

  1. Banî, serban, seqf, rexê serîxanî.
    • Min dê 'elema kelamê mewzûn
      'Alî bikira li banê gerdûn
      Bîna ve rûha Melê Cizîrî
      (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji zimanên îranî, hevreha soranî بان(ban), farisî بان(ban, xanî), pehlewî ban, avestayî dimane- (bi ketina "di-" û guherîna M bi B. Maneya peyva kurdî ya niha kurtkirina peyva "serban"î ye anku "serê banî/xanî". Herwiha bide ber bin.

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

ban

  1. Devera ji derdorên xwe bilindtir.

Werger[biguherîne]

Navdêr 3[biguherîne]

ban

  1. gazî, hawar, daxwaz. Binere: bang

Werger[biguherîne]

Zazakî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

ban

  1. ban, serê xanî, mal, xanî[1].

Çavkanî[biguherîne]

Inglîzî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

ban

  1. asteng kirin, qedexe kirin

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

ban

  1. (Dîrok) Nasnavê ku di dema împeretoriya Osmanî de didan mîrên sancaxên Macaristan û Hirwatistanê û mîrekên biçûk.