dîrok

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /diːˈɾoːk/
• Kîtekirin: dî·rok

Navdêr 1

Tewandina dîrok
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	dîrok	dîrok
Îzafe	dîroka	dîrokên
Çemandî	dîrokê	dîrokan
Nîşandera çemandî	wê dîrokê	wan dîrokan
Bangkirin	dîrokê	dîrokino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	dîrokek	dîrokin
Îzafe	dîrokeke	dîrokine
Çemandî	dîrokekê	dîrokinan

dîrok m, r-ya nerm, k-ya nerm

1. (purîzm) Bûyerên demên berê.

   Hevmane: tarîx, (purîzm) mêjû

   Dîrok xwe dubare dike. ― Tiştên ku berê qewimîne dîsan diqewimin.

2. (purîzm, zanist) Zanista ku li ser demên berê vedikole.

   Hevmane: tarîx, (purîzm) mêjû

   Şerefxanê Bedlîsî wek bavê dîroka kurdan tê nasîn.

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: دیرۆک

Herwiha

• dêrok
• dûrok

Jê

• bêdîrok
• dîrokî
• dîroknas
• dîroknasî
• dîroknivîs
• dîroknivîsî
• dîrokvan
• dîrokvanî
• dîrokzan
• dîrokzanî

Bide Ber

• dem
• kêlîk
• sat
• wext

Etîmolojî

Herî pêşî di salên 1930î de wekî neolojîzmekê ketiye edebiyata kurdî. Têkilkirin ji dîr (“dûr”) +‎ çîrok. Di devokên Cizîrê û Behdînan de û di hin kelîmeyan de dibe î bide ber bîk / bûk; şîr / şûr; bûn / bîn. Herwiha bide ber îngilîzî history û fransî histoire. Gelek kelîmeyên din di Kovara Hawarê de bi miqayesekirina zimanên din hatine çêkirin bide ber bêje, çand, erdnîgarî.

Werger

ilmê hedîseyên berê — binêre tarîx

Navdêr 2

dîrok cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

2. (Amûdê) Stranên ku li ser miriyan tên gotin.

   Hevmane: zêmar

   Li bin konî pîrka min dîrok avêtin ser mirîyên xwe.

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Îngilîzî: requiem → en, dirge → en, lament → en
• Tirkî: ağıt → tr