binban

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /bɪnˈbɑːn/
• Kîtekirin: bin‧ban

Navdêr

binban n

1. banê binî, ban ji rexê binî ve, ban ji rexê hindirî xanî ve

   Hevmane: jêrban, qatî

Bide ber

• serban

Etîmolojî

Ji bin +‎ ban.

Bi zaravayên din

• Soranî: ساپیتک (sapîtk), بنمیچ (binmîç)

Werger

• Farisî: سقف → fa (saqf)