aman

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  •  IPA: /ɑːˈmɑːn/
  • Jihevqetandin: a·man

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî aman aman
Ravek amana amanên
Çemandî amanê amanan
Nîşandera çemandî amanê wan amanan
Bangkirin amanê amanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî amanek amanin
Îzafe amaneke amanine
Çemandî amanekê amaninan
Amanên neşûştî

aman

  1. Tiştên xwarin tê de tê çêkirin (wek qazan)
    yan xwarin jê tê xwarin (wek sênî)
    yan jî pê tê xwarin (wek kefçî).
  2. Her tiştê av yan xwarin tê de tê parastin.

Hevwate[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji ermenî աման (aman) ji ամամ (amam: tê kirin, dagirtin, tijî kirin, tije kirin) + -ան (-an: paşpirtikeke navdêrçêker e).

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navên amanan bi kurdî[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

aman

  1. (hewar, ewle) Guhertoyeke eman.

Zazakî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

  1. aman, tête mana alîkarî xwestinê [1]

Çavkanî[biguherîne]

  1. http: //www.kovarabir.com/wp-content/uploads/Ferheng%C3%AA-Dimil%C3%AE-Zazak%C3%AE-%C3%BB-Kurmanc%C3%AE-A-a.pdf

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

aman

  1. eman
    • aman Allahım
      eman Xwedawo
  2. eman, tobe
    • aman, bir daha yapmam tobe
      ez careke din nakim
  3. gidî, heyra, çi dibe,
    • aman, öyle söylemeyin
      eman, wisa mebêjin
  4. gidî
    • aman bırakın beni
      heyra min herdin
  5. binê
    • aman çocuğa iyi bak
      binê, baş li zarokê binêrî
  6. eman
    • aman ne güzel şey
      eman çi tiştekî xweşik e
  7. wax
    • aman, öyle sözler söyledi ki donakaldım
      eman, gotinên welê gote min ku ez mit mam