Here naverokê

şan

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
  • IPA(kilîd): /ˈʃɑːn/
  • Kîtekirin: şan
  • Deng (Bidlîs): guhdar bikeⓘ(file)
[biguhêre]
Şanek

şan m

  1. Qalibê hingivî.

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji proto-hindûewropî *kh₂ónks (k-ya proto-hindûewropî di kurdî de dibe "s" yan "ş"), hevreha latviyayî šūna, albanî qengjë (şan), tokarî B kronkśe (hing, mêşa hingivî), yûnaniya kevn κνηκός (knêkos: zerê vebûyî), latînî canecon (zêr) û peyvên cermenî yên bi maneya "hingiv": îngilîzî honey, almanî Honig, holendî honing, swêdî honung... (K-ya proto-hindûewropî di zimanên cermenî de dibe H.) Lê "hingiv"a kurdî ne hevreha wan e, li rûpela hingiv binere.

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]
Şanek

şan m

  1. Firçeya mirov pê porê xwe hilû dike.
    Hevmane: şe, şeh
  2. Her tiştê wek wî.
    Şanê berikan.

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji zimanên îranî, bi pehlewî şanek, soranî û zazakî şane.

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

şan m

  1. şeref, navdarî, meşhûrî
    • 2004 tebax, Bayram Ayaz: Olimpiya 2004, ka Kurdistana min?, Kerkuk-kurdistane.com:
      Ka Kurdistana min, ka ?
      Ka kesk û sor û zer, spî û gewhera min, ala Kurdistan ka?
      Ka şan û şerefa min?
      Ka Nasnameya min?

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

şan cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

  1. înşela, hêvîdar im ku

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

şan

  1. Bi alfabeya latînî nivîsina شان (şan).
[biguhêre]

şan n

  1. êvar
[biguhêre]

şan

  1. nav, navûdeng, şan, şan û şeref