im

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Formeke lêkerê[biguherîne]

im

  1. forma dema niho ji lêkera bûn bo kesê yekem yê yekjimar dema peyva berî wê bi konsonantekê bi dawî bêt
    • Ez kurd im.
    • Ez ne tirk im.

Herwiha[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Binêre herwiha[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *h₁ésmi (ji *h₁es-), proto-aryayî *-em, hevreha -im û -m yên kurmancî, farisî -em, soranî -(i)m, ermenî եմ (em), slaviya kevn єсмь, latînî sum, yûnaniya kevn εἰμί (êmî), inglîzî am, lîtwanî esmu... Herwiha î, e û in jî ji heman rehê *h₁es-proto-hindûewropî ne.

Werger[biguherîne]

Hoker[biguherîne]

im

  1. belê, erê, e, rast e, dirist e, wa ye

Werger[biguherîne]

Cînav[biguherîne]

im

  1. (ez û yên li gel min) Binere: em

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

im

  1. hêma, nîşan
  2. şan, elamet