im

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

1. bûn (tewandî)[biguherîne]

lêker

Wate[biguherîne]
  1. forma dema niho ji lêkera bûn bo kesê yekem yê yekjimar dema peyva berî wê bi konsonantekê bi dawî bêt:
    Ez kurd im.
    Ez ne tirk im.
Herwiha[biguherîne]
Bide ber[biguherîne]
Binêre herwiha[biguherîne]
Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *h₁ésmi (ji *h₁es-), proto-aryayî *-em, hevreha -im û -m yên kurmancî, farisî -em, soranî -(i)m, ermenî եմ (em), slaviya kevn єсмь, latînî sum, yûnaniya kevn εἰμί (êmî), inglîzî am, lîtwanî esmu... Herwiha î, e û in jî ji heman rehê *h₁es-proto-hindûewropî ne.

Wergerr[biguherîne]

2. belê, erê[biguherîne]

hoker

Wate[biguherîne]
  1. belê, erê, e, rast e, dirist e, wa ye

2. ez û yên li gel min[biguherîne]

cînav

Binere:

em

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Dinalim şubhetê re'dê
'Ecîb im lê ji vê ce'dê
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. hêma, nîşan
  2. şan, elamet