şanik

Kurmancî

Navdêr

Tewandina şanik
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şanik	şanik
Îzafe	şanika	şanikên
Çemandî	şanikê	şanikan
Nîşandera çemandî	wê şanikê	wan şanikan
Bangkirin	şanikê	şanikino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şanikek	şanikin
Îzafe	şanikeke	şanikine
Çemandî	şanikekê	şanikinan

şanik m

1. Biçûktirîn parçeyên organîk.

   Hevmane: hucre, malzar

2. Nuqteyên li canê mirovan.

   Hevmane: şane

   • Du şanik li ser rûyê wî hebûn. Yek jê li bin çavê wî yê çepê, ya din jî li ser çenga wî bû. — (Firat Cewerî, Girtî, Weşanên Nûdem, 1986)

Etîmolojî

Ji şane +‎ -ik.

Werger

• Îngilîzî: cell → en, cyto- → en, ^?naevus → en, ^?hive → en, freckle → en, spot → en
• Tirkî: hücre → tr, nokta → tr, petek → tr, leke → tr, ben → tr, belirti → tr