Here naverokê

kel

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

Rengdêr 1

kel, k-ya req

  1. gelek germ, zêde germ, wisan germ ku dikele
  2. kejel xezal , ask
  3. nêrî fehl, fel, beranê kelê, beranê ku ji bo tovandina mihan hatiye gihandin

Ji wêjeya klasîk

  • Geh şubhetê 'abidan bi daxwaz
    Herlehze digel kela girînê
    Evrengehe wî digote Zînê
    — (Ehmedê Xanî (~1692), Mem û Zîn)

Dijmane

Werger

Rengdêr 2

kel

  1. bêxwê yan kêmxwê, bosî, bêsû, bêsî

Bi alfayetên din

Bide ber

Werger

kel m, k-ya req

  1. agir, şewat, enerjî
    (bi taybetî "agirê" dilî)
    Kela dilê min.
    • ...bi firefirekê tirsnak kela çaydan çû. — (Robert Louis Stevenson (2020), tercimeya Ciwanmerd Kulek, Meseleya Seyr a Dr. Jekyll û Mr. Hyde, Stenbol: Avesta, →ISBN, rûpel 61)

Werger

kel

kel m, k-ya nerm

  1. Guhartoyeke keleh (avahiyên mezin yên berê).
    Kela Dimdimê, Kela Amedê, Kela Hewlêrê

Etîmolojî

Hevreha din ya kurmancî kelek (dîwarê dûr bûstanan/zeviyan), pehlewî kelek ji akadî [Peyv?] *keleku. Peyva erebî قلعة (qel'et) jî ji akadî ye.

kel cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar), k-ya nerm

  1. kelûpel, tişt, hûrûmûr

Werger

kel m, k-ya req

  1. şeq, derz, kun, qul
  2. quz, navran, navpî, navçîm

Werger

kel n, k-ya req

  1. ser, kulox
    Kelek li gogê da.
  2. serê hût, serê rût

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *gal- (hilû, rût, bêmû, kel, keçel), hevrehên kurmancî kele, kelle, kulox, hilû, farisî کل (kel), كله (kelle), latînî calvus (> fransî chauve), rusî голый (goliy: rût), îngilîzî callow, almanî kahl, holendî kaal, çekî û holý, slovenî gol, polonî goły...

Werger

Bilêvkirin

  • Deng (Îzmîr, Tirkiye): guhdar bike(file)

kel

  1. keçel
  2. gewrik
  3. keçelok, kel, gurî, serzîzok
  4. rût
    Kel tepeler.Girên rût.
  5. rût

kel

  1. (vexwarin) av

Çavkanî

Ev made ji wergerên av/Werger3 hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.[rûpelên din]

kel

  1. (heywan) bizin, terş