kel

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Rengdêr 1[biguherîne]

kel k-ya req

  1. gelek germ, zêde germ, wisan germ ku dikele
  2. kejel xezal , ask
  3. nêrî fehl, fel, beranê kelê, beranê ku ji bo tovandina mihan hatiye gihandin

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Geh şubhetê 'abidan bi daxwaz
    Herlehze digel kela girînê
    Evrengehe wî digote Zînê
    (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Dijwate[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Rengdêr 2[biguherîne]

kel

  1. bêxwê yan kêmxwê, bosî, bêsû, bêsî

Bi alfayetên din[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

kel k-ya req

  1. agir, şewat, enerjî
    (bi taybetî "agirê" dilî)
    • kela dilê min

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

kel

kel , k-ya nerm

  1. birc, sûr, kele, keleh, kelhe, qela, qele, qeleh, qelhe,
    avahiyên mezin yên berê:

Hevwate[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

hevreha din ya kurmancî kelek (dîwarê dûr bûstanan/zeviyan), pehlewî kelek ji akadî *keleku. Peyva erebî قلعة (qel'et) jî ji akadî ye.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr 3[biguherîne]

kel k-ya nerm

  1. kelûpel, tişt, hûrûmûr

Werger[biguherîne]

Navdêr 4[biguherîne]

kel k-ya req

  1. şeq, derz, kun, qul
  2. quz, navran, navpî, navçîm

Werger[biguherîne]

Navdêr 5[biguherîne]

kel nêr k-ya req

  1. ser, kulox
    • kelek li gogê da.
  2. serê hût, serê rût

Etîmolojî[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *gal- (hilû, rût, bêmû, kel, keçel), hevrehên kurmancî kele, kelle, kulox, hilû, farisî كل (kel), كله (kelle), latînî calvus (> fransî chauve), rusî голый (goliy: rût), inglîzî callow, almanî kahl, holendî kaal, çekî û holý, slovenî gol, polonî goły...

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

kel

  1. keçel
  2. gewrik
  3. keçelok, kel, gurî, serzîzok
  4. rût
    • kel tepeler
      girên rût
  5. rût