Here naverokê

kel

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

Rengdêr 1

kel, k-ya req

  1. gelek germ, zêde germ, wisan germ ku dikele
  2. kejel xezal , ask
  3. nêrî fehl, fel, beranê kelê, beranê ku ji bo tovandina mihan hatiye gihandin

Ji wêjeya klasîk

  • Geh şubhetê 'abidan bi daxwaz
    Herlehze digel kela girînê
    Evrengehe wî digote Zînê
     — (Ehmedê XanîMem û Zîn~1692)

Dijmane

Werger

Rengdêr 2

kel

  1. bêxwê yan kêmxwê, bosî, bêsû, bêsî

Bi alfayetên din

Bide ber

Werger

kel m, k-ya req

  1. agir, şewat, enerjî
    (bi taybetî "agirê" dilî)
    Kela dilê min.

Werger

kel

kel m, k-ya nerm

  1. Guhartoyeke keleh (avahiyên mezin yên berê).
    Kela Dimdimê, Kela Amedê, Kela Hewlêrê

Etîmolojî

Hevreha din ya kurmancî kelek (dîwarê dûr bûstanan/zeviyan), pehlewî kelek ji akadî [Peyv?] *keleku. Peyva erebî قلعة (qel'et) jî ji akadî ye.

kel cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar), k-ya nerm

  1. kelûpel, tişt, hûrûmûr

Werger

kel m, k-ya req

  1. şeq, derz, kun, qul
  2. quz, navran, navpî, navçîm

Werger

kel n, k-ya req

  1. ser, kulox
    Kelek li gogê da.
  2. serê hût, serê rût

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *gal- (hilû, rût, bêmû, kel, keçel), hevrehên kurmancî kele, kelle, kulox, hilû, farisî کل (kel), كله (kelle), latînî calvus (> fransî chauve), rusî голый (goliy: rût), îngilîzî callow, almanî kahl, holendî kaal, çekî û holý, slovenî gol, polonî goły...

Werger

Bilêvkirin

kel

  1. keçel
  2. gewrik
  3. keçelok, kel, gurî, serzîzok
  4. rût
    Kel tepeler.Girên rût.
  5. rût

kel

  1. (vexwarin) av

Çavkanî

Ev made ji wergerên av/Werger3 hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.[rûpelên din]

kel

  1. (heywan) bizin, terş