kelek

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

1. navgîna ser avê[biguherîne]

navdêr,

li destpêkë k-ya req

Wate[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Kelek (1)
  1. keştî, vapor, gemî, papor, baxîre, sefîne, beleme, qayîk,
    navgîna mirov pê li ser avê dimeşe

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî كلك (kelek) yan ji aramî ܟܠܟܐ (kelka), ji akadî kelekku ku herwiha wek κέρκουρος (kerkouros) ketibû yûnaniya kevn û wek navê keştiyeke hinekî cuda jê derbazî hin zimanên din jî yên ewropî bûye: îtalî caracca (bixwîne: karakka), fransî caraque, inglîzî carack, almanî Karacke, каракка (karakka). Bi rêya zimanên ewropî ew wek karak dîsa li tirkî vegeriye.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

2. ber û kevirê li zeviyan komdiken[biguherîne]

navdêr,

herdu K nerm in

Wate[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

kelek (2)
  1. nijar, dîwarêserban yê ji keviran / beran hatiye çêkirin (bi taybetî li dor zeviyekê yan ava coyekê)

Ji[biguherîne]

hevreha keleh, bi pehlewî divê *kelek bûbe lê bi nivîskî nemaye, ji akadî kelekku. Peyva qele / qale bi rêya erebî ji heman rehî ye.

3. yek "kel"[biguherîne]

Binere:

kel

4. yê xweş dikele[biguherîne]

  1. tiştê ku dikele
    Goştê berxan kelek e.

5. qawin, petêx[biguherîne]

  1. gundor, xerûze, qomî, qire, qawin: Dû re, ger havîn bûya zebeş û kelek ji wan re diketin siniyan, ger payîz bûya tirî; Ji http://www.geocities.ws/mehname2004a/61/pexsan2.html

Herwiha[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

kelek

  1. kerik, kal
  2. kelek, beleme
  3. sîs
  4. xêt, bûdela