qul

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Qulek (cihê reş)

Wate[biguherîne]

  1. Kun, qulik, kunik, kurî, kevîn, kûn, qun, qûn, qûl, kul, kulik, kulek, kur, kûr, kûre.
  2. Kunc, qunc, qulêr, quncik.
  3. (argo) qûn
  4. Kole, benî, bende.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

'Eşqerê bedfi'l-i çî hî kir 'eceb
»Bareke l-lah« xewş bezî espê qul e
Zulf û biskan pir ji min dil bir belê
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Bi esehî nayê zanîn. Texmînen hevreha peyva "xulole" ye û bi kurtkirina bi haplolojiyê ji aramî ܚܠܠܐ (xilala: xulole, kun, çal) ye ku hevreha îbrî חלל (xalal: xulole, kun, qul, çal, navber...), erebî خلال (xilal: navber, navbirr, navbeyn). Lê herwiha bide ber soranî قووڵ (qûł: kûr) ku dikare hevreha kûr ya kurmancî be lê "qûl" belkî bi xwe jî hevreha "qul, xulole" be û wisa ji zimanek samî hatibe.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]