hil

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

hil

  1. li jor, bilind
  2. geş, gur, xweş, hilkirî, vêxistî
    Agirek hil li serê çiyayî diyar bû.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Binêre herwiha[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Hevreha soranî هه‌ڵ (heł), pehlewî ul, zazakî er, partî hirz, avestayî ǝrǝδβa, sanskrîtî ऊर्ध्व (ūrdhvá), latînî arduus (bilind), arbor (dar), îrlendî ard, hîtîtî harduppi... hemû ji proto-hindûewropî *h₂erHdʰ- (bilind, mezin bûn, gir bûn). Bi maneya cihê bilind jî hatiye bikaranîn, we Helgurd, Hilwend, Hilberz ko nav ên [[çiya]yan in.

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

hil

  1. hel an jî hilî, xişireke avzêrkirî ye ku bo xemilandin û zîneta jinan tê bikaranîn
    Wekî ristek hil û mircan
    Vebestî gerdene Leyla
    (Seydayê Tîrêj)

Werger[biguherîne]

Navdêr 3[biguherîne]

hil

  1. (riwekek û biharata wê) Binêre: hêl (3)