yırtık
Rengdêr
[biguhêre]yırtık
- çiriyayî, diriyayî, qetiyayî, qetayî, çirandî, dirandî, qetandî, qelaştî
- Yırtık bir mendil. ― Destmaleke qetandî.
- (mecazî) pozneşewitî, bêar
- O yırtığın biridir. ― Ew yekî pozneşewitî ye.
- (mecazî) sîkevnk (ji bo tiştên ku êdî kevn bûne)
- Yırtık elbiselerini bana verdi. ― Sîkevnkên xwe dan min.
- (mecazî) tûj, ziravik (ji bo dengê zirav û bilind)
- Yırtık bir ses. ― Dengekî tûj e.
- qul (qula ku ji ber çirandinê çêbûye)
- Çorabın yırtığı. ― Qula goreyê.