benî

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

1. kole; mirov[biguherîne]

navdêr
rengdêr

Wate[biguherîne]

  1. kole, bende, evd, xulam, noker, bindest, dîl, êxsîr
    kesa/ê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite ango kar dike
    • Li serdmên kevn de benî dihatin firotin.
  2. kesa/ê ku maf nîne bi xwe biryaran li ser karên xwe bide
    • Nîveka xelkê niha bûne beniyêt desthelatdaran.
  3. mirov, evd, zarrok
    • benî Adem

Dijwate[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

  • bûn benî
  • kirin benî
  • benî kirin

Ji[biguherîne]

hevreha farisî بنده (bende), pehlewî bendek, ji proto-hindûewropî *bʰendʰ- (girê dan, bestin), binêre ben, bend, band... Bi maneya "mirov" ji erebî, têkilî bin (kurr).

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Elwanê cewahir û nefa'is
Sed cariye û dused benî çûn
Zerbeftilibas û zerbenî çûn
(Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Werger[biguherîne]

2. giyayek[biguherîne]

Binêre belben.