benî

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

benî mê û nêr

  1. kole, bende, evd, xulam, noker, bindest, dîl, êxsîr
    kesa/ê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite ango kar dike
    • Li serdemên kevn de benî dihatin firotin.
  2. kesa/ê ku maf nîne bi xwe biryaran li ser karên xwe bide
    • Nîveke xelkê niha bûne beniyên desthelatdaran.
  3. mirov, evd, zarok
    • benî Adem
    • Elwanê cewahir û nefa'is
      Sed cariye û dused benî çûn
      Zerbeftilibas û zerbenî çûn
      (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Dijwate[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

  • bûn benî
  • kirin benî
  • benî kirin

Etîmolojî[biguherîne]

Hevreha farisî بنده (bende), pehlewî bendek, ji proto-hindûewropî *bʰendʰ- (girê dan, bestin), binêre ben, bend, band... Bi maneya "mirov" ji erebî, têkilî bin (kurr).

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

benî

  1. kole, bende, evd, xulam, noker, bindest, dîl, êxsîr
    kesa/ê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite ango kar dike

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

benî

  1. (giyayek) Binêre belben.