şeq

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

şeq

  1. navran, navbera herdu lingan
  2. navbera her tiştê ku li derekê yek parçe lê li wek din cihek vala dikeve navbera wan
    • Pêlava min şeq bûye. (Derek wê dirriyaye.)
  3. ker, parçe
  4. alî, hêl, rex, mil, teref

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Lêker:

Etîmolojî[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *sek- (birîn, ker kirin, şeq kirin, jê kirin - anku "şkeft" beşeke şeqkirî ya çiyayî ye), hevrehên kurmancî şkestin, şeq û şkandin, soranî ئه‌شکه‌وت / eşkewt (şkeft), شکان / şkan (şkestin) û شکاندن / şkandin (şkandin), zazakî eşkewt, farisî شکفت‎ (şikeft) û شکافتن (şikaften: şeq kirin, ker kirin), latînî secare (birîn), slavoniya kevn сѣщи (sêşti: jê kirin, şeq kirin), inglîzî saw (birrek, mişar)...

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Muhbetê hingavt û şeq bû ew qelem
Ma li ser lewhê nivîsî dem bi dem
(Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

şeq

  1. (lêdana bi kefa destî) Binêre: şimaq