teref

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /tˤɛˈɾɛf/

• Deng (Bidlîs):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: te·ref

Navdêr

teref n

1. al, alî, la, tenişt, rex
   • Lew tenezzul kir Merîxê nobe çû dora Zuhel
     Çû teref mihra sipihrê nezzilî 'erdan 'ezab
     Lew bi şeş bircan 'Etarid ji afitabê dûr-i bû — (Melayê Cizîrî (~1640), Dîwan)
2. kêlek, tî, hêl, qam^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina teref

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	teref	teref
Îzafe	terefê	terefên
Çemandî	terefî	terefan
Nîşandera çem.	wî terefî	wan terefan
Bangkirin	terefo	terefino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	terefek	terefin
Îzafe	terefekî	terefine
Çemandî	terefekî	terefinan

Formên alternatîv

• taraf (di bin tesîra tirkî de)

Jê

• bêteref
• bêterefî
• biteref
• etraf
• terefdar
• terefdarî
• terefgir
• terefgirî
• (Lêker) teref girtin
• (Navdêr) terefgirtin

Etîmolojî

Ji erebî طَرَف (ṭaraf) ku wek طرف (teref) ketiye farisî û wek taraf di tirkî de jî cih girtiye. Etraf (اطراف (/⁠ețraf⁠/) pirrhejmara wê ye.

Werger

• Almanî: Richtung → de mê
• Erebî: ^?جانب, ^?طرف → ar
• Farisî: جانب → fa, سمت → fa, ^?سوی → fa
• Îngilîzî: direction → en, side → en, latero- → en
• Tirkî: la → tr, taraf → tr, yön → tr, yan → tr, ^?taraflı → tr