mêr

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mêr mêr
Ravek mêrê mêrên
Çemandî mêrî mêran
Nîşandera çemandî mêrî wan mêran
Bangkirin mêro mêrino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mêrek mêrin
Îzafe mêrekî mêrine
Çemandî mêrekî mêrinan
Mêrek (li çepê) û jinek (li rastê).

mêr nêr

  1. Zelam, mirovên nêr.
    (bi taybetî yên mezin)
  2. Hevserê jinekê, şûyê jinekê.
    • Mêrê wê pîr e.
  3. Camêr, xweşmêr, wêrek, gernas, egîd, qehreman.
    • Ew mêrek bi sed mêran e.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Pîrepend[biguherîne]

  • An mêrê xas be, yan bivir û das be, yan jî bibmire xwe re xilas be

Bide ber[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Hevreha sanskrîtî मर्त्य (mártya), avestayî 𐬨𐬀𐬴𐬌𐬌𐬀‎ (maṣ̌iia), farisiya kevn 𐎶𐎼𐎫𐎡𐎹 (m-r-t-i-y /martiya/) hemû ji proto-hindûewropî *mórtyos, têkilî peyvên mirov û mirin.

Werger[biguherîne]

Formeke navdêrê[biguherîne]

mêr

  1. (kurmanciya navendî) form çemandî ya diyar ji peyva mar (1):
    • Mêr bikuje/nekuje! (Marî bikuje/nekuje!)
    • Ez êdî mêr nabînim.

Herwiha[biguherîne]