eş

 Binêre herwiha: es û êş

Tirkî

Bilêvkirin

• Deng^ⓘ

Navdêr

eş

1. jê, tek, ta (tiştê ku ji hev in, weki hev in)

   Bu masanın bir eşi bizde de var. ― Maseyeke ji vê li mala me ji heye.

   Ayakkabının diğer eşi yok. ― Tekê solê yê din tune.

   Birbirine eş. ― Tayê hev in.

2. hevser, xorente, kulfet, heval (ji bo jin-mêr)

   Adam eşinin onu evde beklediğini söylüyordu. ― Mêrik digote ku kulfetê wî li malê riya wî dipê.

3. heval (ji bo ajalan)

   Güvercin eşini arıyor. ― Kevok li hevala xwe digere.

4. hêwî, hewî
5. heval, hevber
6. hevalzarok, hevalbiçûk, hevalok, hevala zarok, hevalzarû (ji bo ya jinan) , pizdan (ji bo ya pez) , xelêfk (ji bo yaehînê)
7. heval (di leyîstikan de)

   Kendine kuvettli bir eş seçti. ― Ji xwe re hevalekî yeman niqand dost dost û heval, nas û dost.