Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. , tek, ta (tiştê ku ji hev in, weki hev in)
    • bu masanın bir eşi bizde de var maseyeke ji vê li mala me ji heye
    • ayakkabının diğer eşi yok tekê solê yê din tune
    • birbirine eş tayê hev in
  2. hevser, xorente, kulfet, heval (ji bo jin-mêr)
    • adam eşinin onu evde beklediğini söylüyordu mêrik digote ku kulfetê wî li malê riya wî dipê
  3. heval (ji bo ajalan)
    • güvercin eşini arıyor kevok li hevala xwe digere
  4. hêwî, hewî
  5. heval, hevber
  6. hevalzarok, hevalbiçûk, hevalok, hevala zarok, hevalzarû (ji bo ya jinan) , pizdan (ji bo ya pez) , xelêfk (ji bo yaehînê)
  7. heval (di leyîstikan de)
    • kendine kuvettli bir eş seçti ji xwe re hevalekî yeman niqand dost dost û heval, nas û dost