fer

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

fer

  1. kit, lib,
    yek ji du tiştên bi hev re, yek ji cotekê
    • Ferek pêlava min ne diyar e.
    • Dibêjin gava bedewa Hollandayê Nezrî xanimê laşê yekî serbaz firkandiye, bêhemdî wê destê wê şemitîye nav doxîna ê serbaz û qêrînî bi wî ketiye. Tu nabê ferek gunê wî di nav destê Nezlî xanimê de perçiqîye, ê serbaz li kerê siwar kirine û berê wî dane nexweşxanê.— (Şaron Kardo-, Lawo wijdan nemaye haa! [arşîv], lotikxane.com21.11.06)
  2. ferd, kes, şexs

Etîmolojî[biguherîne]

Ji erebî.

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

fer

  1. ferz, muhim, giring, pêdviye, lazim
    • Ya fer e es evru biçim sîkê.
    • Ya fer e ez îro biçim sûkê.

Werger[biguherîne]

Fransî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  •  IPA: /fɛʁ/
  • "du fer"

Navdêr[biguherîne]

fer nêr (forma pirjimar fers)

  1. (Kîmya) asin, hesin
  2. nal
    • fer à cheval
      nala hespê
  3. ûtî
    • fer à repasser
      utî
    • Aujourd′hui je n′ai pas pu repasser parce que mon fer ne fonctionne plus.
      Îro min nekarî ûtî bikim lewra ûtîya min hêdihew kar nake.

Inglîzî[biguherîne]

Daçek[biguherîne]

fer

  1. Binêre for.

Katalanî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

fer

  1. kirin

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

fer

  1. çirûsî, ronayî
  2. bînayî, beysûs, bêsûs, ronî, fer:
    • gözümde fer, ağzımda diş kalmamış (di çavê min de bînayî, di devê min de didan nemane)
    • gözlerimin feri azalmış (bînayên çavê min kêm bûne)