pêlav

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî pêlav  pêlav 
Îzafe pêlava  pêlavên 
Çemandî pêlavê  pêlavan 
Nîşandera çemandî   pêlavê  wan  pêlavan 
Bangkirin pêlavê  pêlavino 
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî pêlavek  pêlavin 
Îzafe pêlaveke  pêlavine 
Çemandî pêlavekê  pêlavinan 
cotek pêlavan

pêlav

  1. sol, şekal, maras, postal
    tiştek e mirov dikin herdu piyên xwe daku piyên xwe ji êşînê biparêzin dema li derve digerrin.
    (Pêlav cot in. Cotê pêlavan ji du kitan pêk tên ku yek kita piyê rastê û yek jî kita piyê çepê ye.)
  2. meras

Bide ber[biguherîne]

Cûnên pêlavan[biguherîne]

Cûnên sol û pêlavan li ba me ev in: pêlav (navekî giştî ye), şimik, qundere, kilaş (pêlava dezî ye), kale (pêlava werzişî ye anku ya sporê), kalik (pêlava şivanan) = çarox = reşik, potîn (pêlava basik kurt), cezme (pêlava lastîka basikdirêj), çekme (pêlava qayîşa basikdirêj), sendel (pêlava tenişt û bêvil vekirî ya havînan), şekal (qundereya dirryayî). (Îsmaîl Şahîn di Koma "Zimanê Kurdî" li ser Rûnameyê de, 1/2013)

Bikaranîn[biguherîne]

Peyva giştî "pêlav" e, yên kevn "'şekal" in, yên derdor vekirî "'şimik" in. "Sol" li Başûrê Kurdistanê (ne di kurmancî ne jî di soranî de) nîne. "Qondere" bi rêya tirkî kundara ji îtalî contura ketiye zimanê me û tenê bo pêlavên çermî/postî tê bikaranîn.

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevreha soranî pêlaw, bi metatezê ji *pêval / *pêwal (ji *pêvar / *pêwar) anku "cilê piyan, ya ku piyan diniximîne" ji + -wal / -war ( wek şelwal / şelwar, ji kurdî

Werger[biguherîne]