şekal

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şekal  şekal 
Îzafe şekala  şekalên 
Çemandî şekalê  şekalan 
Nîşandera çemandî   şekalê  wan  şekalan 
Bangkirin şekalê  şekalino 
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şekalek  şekalin 
Îzafe şekaleke  şekaline 
Çemandî şekalekê  şekalinan 
cotek şekalan

şekal

  1. pêlav, sol, meras, șekal
    tiştek binreq e ku mirov dikin herdu piyên xwe daku piyên xwe ji êşînê biparêzin dema ku li derve digerrin
  2. maras

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevrehên zazakî çeqalî û lekaş, feylî/kelhurî kiłaş, soranî که‌ڵاش (kełaş) hemû ji rusî калоша (kaloşa) yan галоша (galoşa) ji frensî galoche (bixwîne: galoş) ji latînî *galopium ji yewnanî καλοπόδιον (kalopodyon) ku forma biçûkker e ji καλόπους (kalopous: qalibên ku koşkar pêlavan pê çêdikin yan jî pê diparêzin) ji κᾶλον (kalon: dep, texte, dar) + πούς (pous: ) anku "piyê darî". Peyva kurmancî û ya zazakî bi metatezê ji serekaniya xwe gelekî dûr ketine. Heman peyv bi hin zimanên din jî: farisî گالش , tirkî galoş, bulgarî галош (galoş), inglîzî galosh, galoche, îtalî galoscia, almanî Galosche, polonî kalosz, danmarkî û holendî galoche, swêdî galosch, çekî galoše... Di pirraniya zimanan de ew maneya hin pêlavên taybet dide, bi taybetî yên avragir ku li ber baranê tên bikaranîn.

Bikaranîn[biguherîne]

Peyva şekal di herêma Torê û hinek navçeyên Çolê tê bi kar anîn. Lê peyvên sol û pêlav di devokên kurmancî û bikaranîna navçeyên din giștî ye.

Bide ber[biguherîne]

Cûnên şekalan[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Pêlav, sol (bi giştî, ne tenê dirriyayî