mêrkirin

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

mêrkirin , bo lêkerê binere mêr kirin

  1. şûkirin, (keç) zewicîn, bûn jina kesekî
    • - Ax, dayê can, wextê min û mêrkirinê nîn e. Min ji te ra gotiye, ez dixwazim bixwînim." — (Xezal, Sîma Semend, Weşanên Nûdem, 1996.)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

mêr + kirin

Bide ber[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

mêr + kirin

Werger[biguherîne]