merdim

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /mɛɾˈdɪm/
• Kîtekirin: mer·dim

Navdêr

merdim m yan n li gorî maneyê

1. Guhartoyeke mirov (“însan”).
   • Da nedit sen'et bi idmanê xelet
     Merdimên çehvên Melê 'eksa xwe dî
     Wek Nişanî ma li nîşanê xelet — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)
2. Guhartoyeke mirov (“xizm”).
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Zazakî

Navdêr

merdim n

1. meriv
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]