meriv
Xuyakirin
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: me·riv
Navdêr
[biguhêre]| Tewandina meriv | ||
|---|---|---|
| Zayenda nêr a binavkirî | ||
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | meriv | meriv |
| Îzafe | merivê | merivên |
| Çemandî | merivî | merivan |
| Nîşandera çem. | wî merivî | wan merivan |
| Bangkirin | merivo | merivino |
| Zayenda nêr a nebinavkirî | ||
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | merivek | merivin |
| Îzafe | merivekî | merivine |
| Çemandî | merivekî | merivinan |
meriv n
- jin, zelam, keç, kurr û bûnewerên din yên bi du piyan dimeşin û dikarin biramin û biaxivin
- Lê çima, bi mervê usa ra tu ẍulam pê ra tunne ne, bi ecêbmayî merîyêd nenas dipirsin. — (1937, Têmûrê Xelîl Mûradov, Nezerê Mêrxas, r. 12)
- Her tîpekî merivan bi serê xwe dunyayek e. — (Hesenê Metê, Smirnoff, Weşanên Welat, 1991)
- Şi'rê Melê ko wek rowan
Daye te canê 'merivan
Pir me li bergê erxewan — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)
- (malbat) kesûkar, eqreba, nêzîk, mirov
- Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
Bi alfabeyên din
[biguhêre]Hevmane
[biguhêre]Jê
[biguhêre]- meriv bûn (lêker)
- meriv kirin (lêker)
- merivbûn (navdêr)
- merivbûyî (rengdêr)
- merivkirin (navdêr)
- merivkirî (rengdêr)
Etîmolojî
[biguhêre]Têkildarî mirin
- proto-hindûewropî: *mer- ("mirin") > + *teuk- ("tov, tuxm")
Werger
[biguhêre]- Almanî: Angehörige → de mê, Mensch → de nêtar, Sippe → de mê, Verwandte → de mê, Verwandter → de nêr, verwandt → de
- Çekî: člověk → cs
- Erebî: ?أهل, ?ناس (nās), ?بشر → ar
- Estonî: inimene → et
- Farisî: انسان → fa, ?بشر → fa
- Fînî: ihminen → fi, ihmisolento
- Fransî: être humain → fr nêr
- Îngilîzî: human → en, human being → en, kinsfolk → en, relatives → en
- Înterlîngua: esser humano nêr
- Îtalî: essere umano → it nêr
- Japonî: 人間 → ja (にんげん, ningen)
- Portugalî: ser humano → pt nêr
- Spanî: ser humano → es nêr
- Swêdî: människa → sv g
- Tirkî: insan → tr, adam → tr, kişi → tr, ölümlü → tr
