însan

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /iːnˈsɑːn/
• Kîtekirin: în·san

Navdêr

însan m yan n li gorî maneyê

1. Cureyên ku aîdî sinifa memikdaran in, ku bi xisûsiyetên jêrîn têne karakterkirin: birêveçûna tîk, ziman, kreatîvî, besîret û teqlîdkirin.

   Hevmane: mirov, beşer, ademîzad, ademî

2. Civata mirovan.

   Hevmane: xelk, alem, gel

Herwiha

• (tenê di biwêja ins û cins de) ins
• insan
• îsan — Kobanî, Qerejdax

Jê

• însanane
• însandost
• însandostî
• însanhez
• însanhezî
• însaniyet
• însanî
• însanperwer
• însanperwerane
• însanperwerî

Etîmolojî

Ji erebî إِنْسَان (ʔinsān), hevreha îbrî אנושׁ (ênoş), aramî ܐܢܫܐ / אנשא (naşa), akadî nişu.

Werger

• Almanî: Mensch → de nêr
• Erebî: ^?انسان → ar
• Îngilîzî: human → en, human being → en, ^?people → en
• Tirkî: adem → tr, beşer → tr, insan → tr