mere

 Binêre herwiha: Mere û mère

Kurmancî

Navdêr

mere m yan n li gorî maneyê

1. Guhartoyeke mirov.

Formeke lêkerê

mere

1. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera çûn (tewandin).

   Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Formên alternatîv

• nere

Hevmane

• neçe

Mane

mere (cureyê rêzimanî?)

1. bi me re
2. ji me re

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Îngilîzî

Bilêvkirin

• (KY)  IPA: /mɪə/
• (DYA)  IPA: /mɪɚ/

• Deng (DYA):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Deng (Başûrê Îngilistanê, QY):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Deng (Teksas, DYA):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Navdêr

mere (pirjimar meres)

1. ger, gol

Formên alternatîv

• meer
• mear
• meere

Etîmolojî

Ji îngilîziya navîn mere, ji îngilîziya kevn mere (“behr, gol”), ji proto-cermenî *mari, ji proto-hindûewropî *móri. Cotrehê mar û mare.

Rengdêr

mere (komparatîv merer, sûperlatîv merest)

1. tenê

Etîmolojî

Ji anglo-normanî meer, ji fransiya kevn mier, ji latînî merus.