pişt

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

pişta kesekî

Wate[biguherîne]

navdêr,

  1. aliyê paşîleşî ji patikê ta navtengê,
    hevbera sîngî û zikî lê li aliyê din yê leşî
    • Duhî zikê min diêşiya, îro pişta min.
  2. beşa jorîn ya leşê candarên çarpê
    (bi taybetî ya dewaran ku mirov dikare lê siwar bibe)
  3. dijbera pêşiyê, ji pêşiyê dûr
    • Yekî ji piştê gazî kir.
  4. hevbera kefa destî lê li aliyê din yê destî
  5. aliyê ne giring yan bênaverok
    • Tiştek li ser pişta wêneyê hatibû nivîsîn. (ne aliyê dîmen lê ye)
  6. parçeya kursiyê yan qenepeyê ku mirov dema rûdine ser pişta xwe didiyê
    • Pişta vê kursiyê şkestî ye.
  7. dawî, qepaxa aliyê dawiyê (bi taybetî ya weşanekê, wek pirtûkê)
    • Lîsteya naverokê li pişta pirtûkê ye.
  8. (hunêrê axiftinê) qûn, kuna piştê
  9. dengê ku ji bo qewirandina pisîkan dihê derxistin

hoker

  1. aliyê ku bi gelemperî berê mirovî ne lê ye
    • Li pişt xwe zivirrî.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Bû xezîne ew ji bo durra yetîm
    Daniye pişta wî ew Nûra 'Ezîm
    Paşê bir avête baxê Cennetê
    (Mewlûda Kurdî ~1470, Mela Hisênê Bateyî)

Biwêj[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Nêzîk[biguherîne]

Dijwate[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *por-st-i (pişt) ji *per- (ber, pêş) + *stā- (rawestan, rawestîn > stûn), hevreha avestayî perştî, pehlewî puşt, farisî پشت (puşt), zazakî paşt, sanskrîtî prşthā, yûnaniya kevn pastas (stûn), latînî postis (stûn > poste)...

avestayî: perştî- ("pişt")
pehlewî: puşt ("pişt")
farisî: puşt ("pişt")
belûçî: put ("pişt")
kurmancî: pişt ("pişt")
soranî: pişt ("pişt")
zazakî: paştî ("pişt")
sanskrîtî: pršthā- ("pişt")
yewnanî: pastas ("stûn")
latînî: postis ("stûn") ...
Çavkanî: Horn p.71, Watkins p.84, Etymonline

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]