sîng

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

  1. Beşa leşê mirovan û hin heywanan ya dikeve navbera zikî û gerdenê û organên wek dil û pişika di hendirê wê de ye.
  2. Qûntar, ango pala çiya an, giran. Cîhê çiyayan ên xwar, serberjêr, qiyame.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevreha pehlewî û belûçî sêneg, zazakî û hewramî sîne, farisî sînê ji îranî.

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • Soranî: sîng
  • Zazakî: sîne
  • Kurmancî: sîng
  • Hewramî: sîne

Ji Wêjeya Klasîk[biguherîne]

Hatî şebak û pencerê
Keşf bû ji sîng heta serê
Xweşhorî û cebhetperê
(Feqiyê Teyran ~1620, Feqiyê Teyran)

Werger[biguherîne]

Soranî[biguherîne]

navdêr

wate[biguherîne]

  1. Sîng.