sîng

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /siːŋɡ/
  • Jihevqetandin: sîng

Navdêr[biguherîne]

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî sîng sîng
Ravek sîngê sîngên
Çemandî sîngî sîngan
Nîşandera çemandî sîngî wan sîngan
Bangkirin sîngo sîngino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî sîngek sîngin
Îzafe sîngekî sîngine
Çemandî sîngekî sînginan

sîng nêr

  1. Beşa leşê mirovan û hin heywanan ya dikeve navbera zikî û gerdenê û organên wek dil û pişika di hendirê wê de ye.
  2. Qûntar, ango pala çiya an, giran. Cîhê çiyayan ên xwar, serberjêr, qiyame.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Hatî şebak û pencerê
    Keşf bû ji sîng heta serê
    Xweşhorî û cebhetperê
    (Feqiyê Teyran ~1620)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

hevreha pehlewî û belûçî sêneg, zazakî û hewramî sîne, farisî sînê ji zimanên îranî.

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • Soranî: sîng
  • Zazakî: sîne
  • Kurmancî: sîng
  • Hewramî: sîne
  • Kelhurî/feylî: sînig

Werger[biguherîne]

Soranî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

sîng

  1. Sîng.