stûn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

çend stûn (1)

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. kolek, gulte, qemerî,
    kevirên yan darên qayim yên navbera banê xanî û binê xanî daku ban nekeve
    • Divêt em gelek stûnan bidanîn da ku seqif nekeve.
  2. her tişta/ê ku tiştek xwe li ser radigire
    • Bab stûna malê ye.
  3. bingeh, esas
  4. kuncik, kolon,
    di kovarê yan rojnameyê de cihê bo nivîskarekê/î yan mijarekê hatiye veqetandin û di her hejmarê de ew nivîskar û yan mijar cî digire
    • Di hindek govaran de cihekê taybet bu stûnan nîne.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Pîrepend[biguherîne]

  • Malên mêrîn bi stûnên zêrîn
  • Bilindê dara rêla,kinikê stûna stêra,navinciyê xwedê vê ra
  • Tek bi tek stûnê, yek çû yek kete şûnê

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevreha soranî ئه‌ستوون (estûn), kirmaşanî sitün, feylî/kelhurî swîn, farisî ‌ستون (sutûn), tacikî сутун (sutûn), pehlewî stûn, avestayî stûne-, sanskrîtî स्थूणा (sthûna-), yûnaniya kevn σταυρός (stauros), hemû ji proto-hindûewropî *steh₂- (rawestîn, sekinîn) ku herwiha serekaniya rawe-STÎ-n ya kurdî û bi heman maneyê ya ایستادن (istaden) ya farisî, तिष्ठति (tíṣṭhati) ya sanskrîtî, stoti ya lîtwanî, стать (stat') ya rûsî, stāre ya latînî (> état = rewş û être = bûn yên fransî), stand ya inglîzî, stehen ya almanî, stå ya danmarkî, norwecî û swêdî û ստանամ (stanam: ava kirin) ya ermeniya kevn e... Heman peyv herwiha serekaniya -stan, we-STA-ndin yên kurdî ye. стун (stûn) ya sirbî bi rêya osmanî ji zimanên îranî hatiye wergirtin.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]