Here naverokê

kef

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
  • Deng (Bidlîs): guhdar bike(file)
[biguhêre]
kefa avê

kef m, k-ya req

  1. Ava sabûn yan tayêt di nav de.
  2. Ava pêlan ya wek ava sabûnê dixwiye.

Ji wêjeyê

[biguhêre]
  • Hem kelî ew behr û kef da û dûxan,
    Kef bûye erd û dûxan bû asîman
    — (w:Mela Hisênê Bateyî)

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina kef
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kef kef
Îzafe kefa kefên
Çemandî kefê kefan
Nîşandera çem. kefê wan kefan
Bangkirin kefê kefino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kefek kefin
Îzafe kefeke kefine
Çemandî kefekê kefinan

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji proto-hindûewropî *koph2o- (çilm, kilmûş, lîk), proto-îranî *kepe-, hevreha avestayî kefe, pehlewî kef, farisî kef, osetî xef(e) (kilmûş), sanskrîtî kefe (çilm)

Bide ber

[biguhêre]

Werger

[biguhêre]
Ev qismê Wergerê ji malûmatên naveroka vê versiyona madeya foam a Wîkîferhenga îngilîzî pêk tê.
[biguhêre]
kefa destî

kef m

  1. çalika destî, pişka destî ya mirov tiştan dike tê de

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina kef
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kef kef
Îzafe kefa kefên
Çemandî kefê kefan
Nîşandera çem. kefê wan kefan
Bangkirin kefê kefino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kefek kefin
Îzafe kefeke kefine
Çemandî kefekê kefinan

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji erebî كف (keff), hevreha maltî keff, îbranî כף (kef), aramî ܟܦܐ (keppa), akadî 𒀉 (kappu), ugarî 𐎋𐎔 (k-p), hemû ji proto-samî *kapp-

Werger

[biguhêre]
Ev qismê Wergerê ji malûmatên naveroka vê versiyona madeya palm a Wîkîferhenga îngilîzî pêk tê.
[biguhêre]
kef (destgorkên nojdarî)

kef m

  1. destgork yên ku nojdar di emeliyatan an jî dermankirina birînan de bikartînin

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

kef m

  1. Berpala çiyê, ciyê hevraz
    kefa pişt gund.
    Zeviya li kefê.

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

kef

  1. kef