dev

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /dɛv/
  • Jihevqetandin: dev

Navdêr 1[biguherîne]

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî dev  dev 
Îzafe devê  devên 
Çemandî devî  devan 
Nîşandera çemandî   devî  wan  devan 
Bangkirin devo  devino 
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî devek  devin 
Îzafe devekî  devine 
Çemandî devekî  devinan 
Devê jinekê (1)

dev nêr

  1. Kuna li leşî ya ku mirov tê re diaxive û dixwe.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Ji proto-aryayî *zefen-/zefer-, hevreha kurmancî difin, avestayî zefen, farisiya kevin defen, belûçî دف (def) / دپ (dep), pehlewî dehan, farisî دهن  (dehen) / دهان (dehan: dev), دم (dem: hilm, henase, bêhn, nefes), soranî ده‌م / dem (dev).

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

dev nêr

  1. Ber, hêl.
    • dev da çolê û çû. (Wî berê xwe da çolê û çû.)

Werger[biguherîne]

Daçek[biguherîne]

dev

  1. ba, bal, cem, nik

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

dev

  1. dêw, hefrîd
  2. hût, hefrît, neheng, heydeh
  3. hût.
    • Dev gibi bir adam.
      Zilamekî mîna dêwekî.
  4. mezin
    • Dev bir yazar.
      Nivîskarekî zehf mezin.