dev

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

Di Wîkîpediyaya kurdî de gotarek li ser devê mirov heye.
Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî dev dev
Îzafe devê devên
Çemandî devî devan
Nîşandera çemandî devî wan devan
Bangkirin devo devino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî devek devin
Îzafe devekî devine
Çemandî devekî devinan
Devê jinekê (1)

dev nêr

  1. Kuna li leşî ya ku mirov tê re diaxive û dixwe.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji proto-îranî *zefen-/zefer-, hevreha kurmancî difin, avestayî zefen, farisiya kevin defen, belûçî دف (def) / دپ (dep), pehlewî dehan, farisî دهن‎ (dehen) / دهان (dehan: dev), دم (dem: hilm, henase, bêhn, nefes), soranî ده‌م / dem (dev).

Bi zaravayên din[biguherîne]

  • Soranî: dem(dem)
  • Feylî: dem
  • Zazakî: fek

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

dev nêr

  1. ber, hêl
    dev da çolê û çû. (Wî berê xwe da çolê û çû.)

Werger[biguherîne]

Daçek[biguherîne]

dev

  1. ba, bal, cem, nik

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

dev

  1. dêw, hefrîd
  2. hût, hefrît, neheng, heydeh
  3. hût.
    Dev gibi bir adam.
    Zilamekî mîna dêwekî.
  4. mezin
    Dev bir yazar.
    Nivîskarekî zehf mezin.