fek

Ji Wîkîferheng
Here nagîvasyonê Here lêgerînê

Kurmancî[biguhêre]

Navdêr[biguhêre]

fek

  1. Feq, xefik, tepik, dek, dekûdolab, kemîn.

Etîmolojî[biguhêre]

Ji erebî فخ(fexx), hevreha aramî ܦܚܚ (pexx), îbrî פח (pex). Guherîna X bi K ihtimalen di bin tesîra tirkî / osmanî de peyda bûye.

Zazakî[biguhêre]

Navdêr[biguhêre]

fek

  1. Dev.
  2. Devok.
    In fekê ma nîyo, fekê Dersimî yo!.

Etîmolojî[biguhêre]

Ji erebî فك‎ (fekk: erzînk, çene), hevreha aramî ܦܟܐ (pekka). Peyva erebî wek فک (fek) ketiye farisî û bi heman awayî di osmanî de jî peyda dibû.

Tirkî[biguhêre]

Navdêr[biguhêre]

fek

  1. Fesxkirin, qetandin, birîn.