kulav

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

kulav (1)
kulav (2)
kulav (3)

kulav nêr

  1. kum, kulik, kulahik, şewqe, fes, dersok, cemedanî, şaşik, kefî, kevînk, serpoş,
    parçeyek cilan e mirov dike serê xwe (bi taybetî daku ji sarmayê bêt parastin)
  2. kitan, kepeng, xepeng, ferencî, saqoyê şivanan, qapûtê şivanan, cibeyê şivanan
  3. bi taybetî çawê kulav ji mûyê lawiran,ne hirî

navdêr,

  1. pence, pencik, pencirrk, lep, nînokên tûj yên hin heywanan

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Biwêj[biguherîne]

    • Cil û kulav ji hev pişkaftin
    • Dest bi çêkirina kulavî kirin
    • Dest di kulavî de man
    • Destê yekî ketin kulavî
    • kulavê xwe ji avê derxistin
    • kulavgûyo malî ava
    • Li ser kulavê aştiyê rûniştin
    • Li ser kulavê yekî rûniştin

Ji wêjeyê[biguherîne]

1. Bi maneya "pence:

Fetl û taban da xuraban
Ebleq û cohtê şebaban
Dame ber pence û kulaban
Dil ji min bir, dil ji min.
(Melayê Cizîrî)

Ji[biguherîne]

1. Bi maneya kum, şewqe:
hevreha kulav û kulafek (kulavk, kum) yên pehlewî û کلاه (kulah: kulav, kum) ya farisî, hemû ji zimanên îranî

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

şewqe, kum: