nik

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈnɘk/

• Deng (Bidlîs):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: nik

Daçek

nik

1. (Behdînan, Hekarî) ba, bal, cem, dev, lalê

   Ez çûm nik wê.

   Ez ji nik wê hatim.

   Ez li nik wê me.

   • 1986, Firat Cewerî, Girtî, Weşanên Nûdem:

     Wî xwe li civatê girt, çû nik wan, silav da wan û rûnişt

   • 2012, Leylan Îsmeîl, Bêrîvan û Hîvî (Çîrokêt Zarokan), Dihok: Çapxana Xanî, rûpel 15:

     ھەردەم دا لورین چیتە نك و دا بویکا باربی ژبیر کەت ھێلیتە ل مال، چونکی یاری دگەل ھەڤالا خۆ دکرن و بەس ھزرا وێ لسەر یارییا بوو دگەل وێ

     Herdem da Lurîn çîte nik û da bwîka barbî jibîr ket hêlîte li mal, çunkî yarî digel hevala xo dikirin û bes hizra wê liser yarîya bû digel wê.

Formên alternatîv

• ni

Etîmolojî

• Bi maneya "alî, rex, goşe" hevreha soraniya mukrî "kin" ji kinar (hw) belkî qusandin ji nikar, metatesa kinar yan jî kurtkirina nêzîk
• Bi maneya "baş" ji farisî نیک.
• Ji kurtkirina peyva nêzîk. Bidin ber farisî نزد (nezd, “nik, cem, ba, bal”) û نزدیک (nezdîk, “nêzîk”).

Bi zaravayên din

• Soranî: kin (li Hewlêrê)

Werger

• Almanî: bei → de
• Bambarayî: so, bara
• Dogonî: ginrr
• Farisî: نزد → fa
• Fînî: (jonkin / jonkun) luo / luona / luokse
• Fransî: chez → fr
• Holendî: bij → nl
• Îdoyî: che → io
• Îngilîzî: at someone's home
• Portugalî: casa → pt
• Rusî: у → ru (u)
• Spanî: en casa de, donde → es
• Swêdî: hos → sv
• Tirkî: (bir kimsenin ya da bir şeyin) yanında, motif → tr, nezt → tr, nohut → tr, nezdinde → tr, yan → tr, nezd → tr

Navdêr

nik m

1. kujî, goşe, rex, alî, hêl: Sê-nik

Tewandin

Tewandina nik

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	nik	nik
Îzafe	nika	nikên
Çemandî	nikê	nikan
Nîşandera çem.	wê nikê	wan nikan
Bangkirin	nikê	nikino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	nikek	nikin
Îzafe	nikeke	nikine
Çemandî	nikekê	nikinan

Hoker

nik

1. baş, qenc, nexerab. (bi taybetî di berhemên klasîk de ^çavkanî?)

Anagram

• kin