bêhn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

bêhn

  1. Tişta/ê mirov bi difinêdihese.
  2. Henase, nefes, hilm, hewayê mirov di dev û difina xwe re tîne û dibe.
    • Bihna xwe bîne û bibe!.
  3. Istirehet, bênvedan, vêsî, vehesîn, rehetî.
    • Piştî her saetek karkirinê, divê mirov çarêkekê bihna xwe veke.
  4. Bîsk, kêlî, demek kurt anku kin.
    • Were bihnekê rûne, em paşî biçin.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Ji proto-aryayî *beud-2 (bêhn kirin), hevreha avestayî bus- (bêhn kirin), pehlewî boy-, parsî buy-, farisî û zazakî boy, soranî bon, osetî bud. Herwiha bûstan ji heman rehî ye.

Bikaranîn[biguherîne]

Werger[biguherîne]