nefes

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. hewayê ku mirov di dev û difina xwe de tîne û dibe

Hevwate[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî نفس (nefes), hevreha aramî נפשא (nepşa), akadî nepaşu. Ji heman rehî: nefs.

[biguherîne]

Ji Wêjeya Klasîk[biguherîne]

Dê gul û reyhan bibarin têk û têk gulzar-i bit
Şem'-i dê can dit ji şewqê bête ber subhê nefes
Narit axir ger bi mûyek behsê zulfa yar-i bit
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Wergerr[biguherîne]


Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. henase , bêhn , bîn , hilm , nefes
  2. pif
  3. nefes
    • sigaradan bir nefes almak istedim min xwest ku ez hilmek li cixareyê bixim
  4. nefs
    • evde dört nefes daha var li malê çar nefsên din jî hene
  5. helbestên Bektaşî û Alewîtiyê

Werger[biguherîne]